Marie Gendron : Vergeten tranen

Marie Gendron is de stichteres van Baluchon Alzheimer in Québec. Zij is geboren in Québec en doctor in de gerontologie aan de universiteit van Luik.

Ik hou van die rare mensen.
Gaten in het geheugen, al maar grotere gaten.
Gaten vullen zich, angsten van nu en lang geleden, nooit geheelde wonden.
Gaten, gevuld met verborgen waarheid die opwelt, als verbod en normen zijn verdreven.
Een waarheid, geldig voor ons allen, als maskers zijn gevallen.
Een waarheid, naakt, rauw en onverdraaglijk en soms wreed.
Een waarheid, die onbedreigd liefheeft en verafschuwt.
Wat het verstand verborgen houdt, komt door alzheimer tevoorschijn.
Scheuren in het onbewuste.
Nieuwe pijn van diep weggeborgen wonden.
Herleven van vergeelde foto's, zoals dromen getuigen van wat wij overdag verzwijgen.
Verleden wordt heden.
Heden niet meer dan een ogenblik.

Ik hou van die rare mensen.
De rede wordt onredelijk.
Zij zijn de overtreders in het theater van het leven.

Het hart lijdt niet aan alzheimer.
Het vat de emoties en vergeet wat gebeurt.
Het vat de essentie en verwaarloost wat bijkomstig is.
Het voelt wat niet echt is in woorden of gebaren.
Het hart vlucht weg voor macht, verlangt naar tederheid.

Hoe meer ik met hen leef, hoe meer ook ik die gaten voel, zo diep geborgen in mezelf.
Verward en toch, ook zonder besef, een scherp weerkaatsen van mijn licht en schaduw.
Zo worden zij mijn spiegel: spiegel van verstopt verdriet en weggejaagde dromen,
spiegel van onderdrukt verlangen, van gekortwiekte vrijheid.

Ik hou van die rare mensen.
Zoals bij heimwee naar het moederland, zo verlangen zij naar hun kindertijd.
Zoeken, steeds dieper zoeken ... hun zwijgen wordt een schreeuw, ondraaglijke pijn.